„Кao građanin ovog grada, kao neko ko planira da živi sa porodicom ovdje i u budućnosti, kao član Predsjedništva SDS Doboj, osuđujem urbanističko narušavanje Doboja, koje nastavlja da izmiče kontroli novim odlukama skupštinske većine u ovom gradu.“, ističe član Predsjedništva dobojskog SDS-a Marko Tomić i dodaje:

„Zatražio sam mišljenje struke po pitanju novih poteza gradskih vlasti koje su na posljednjoj sjednici Skupštine ponovo mijenjale „regulacioni plan“.“

Tomić je na svojoj fejsbuk stranici prenio pisanje dipl. inž. arhitekture Slavena Cvijanovića:

„Gradski park, objekti koji ga okružuju, bivaju redom rušeni, a novi građevinski projekti nižu se poput domina. Nedavno započeta gradnja novog objekta na parceli gradske uprave pokazuje potpun nedostatak pažnje političara i stručnjaka koji sprovode njihovu viziju, posebno jer je sproveden i plan da sva zelena površina bude posječena kako bi se stvorio prostor za ovu novu skalameriju.

Dodatno, nedavno je objavljen plan da se ruši još jedan objekat u neposrednoj blizini parka, zgrada nekadašnje privredne banke, čime se još više narušava vizuelna i istorijska cjelovitost ovog dijela grada. Istovremeno, pominje se i potencijalna buduća sudbina zgrade Slobomir P Univerziteta, koja bi svojom „rekonstrukcijom“ mogla biti na meti istog urbanističkog nasilja.

Identitet grada ne čine samo pojedinačni objekti iz prošlosti, već i prostor oko njih i njihova međusobna harmonija koja se kroz generacije oblikuje i njeguje. Modernistička arhitektura iz perioda socijalizma, poput objekata koji su sada na udaru rušenja, čini neodvojiv dio te prepoznatljivosti. Rušenje ovih objekata nije samo gubitak građevinskih struktura, već i gubitak identiteta i kulturne baštine.

U tom periodu izgrađeni su objekti koji služe društvu, Dom kulture, hotel Bosna, dom JNA, gradska uprava, privredna banka, robna kuća, pošta itd. Danas, ti objekti se ruše da bi se gradili jednolični stambeni kompleksi u prizemlju ispunjeni kafićima, kladionicama i kockarnicama. Stambenim kompleksima ovih razmjera nije mjesto u centru grada koji je definisan prije više od 50 godina. Gradnja mora da ima logičan slijed, a ne da se nasumično rade izmjene plana. Regulacioni planovi moraju da prate dokumente iznad njih, urbanistički plan prije svega. Da postoji namjera da se on poštuje i odluke da se donose preko urbanističkog plana, gradnja ovih objekata bila bi nemoguća.
Pitanje koje se nameće jeste zašto se donose odluke koje nisu u interesu građana i koje narušavaju duh i identitet grada. Umjesto da se promoviše očuvanje i revitalizacija postojećih prostora, te promišljena gradnja u skladu s urbanističkim planovima, čini se da se favorizuje isključivo interes investitora.

Vlast grada Doboj uporno ponavlja da rade u interesu građana i opšteg dobra. U redu, ali zbog čega onda nemaju nikakvu direktnu podršku od stanovnika? Jedina reakcija na njihovo djelovanje je kritika tog što rade i prezir prema političkoj strukturi, a podrška dolazi isključivo iz redova vladajuće stranke. Građani Doboja se ovdje ništa ne pitaju.
Građani Doboja imaju pravo da budu uključeni u procese donošenja odluka koje se tiču urbanističkog razvoja njihovog grada. Ukoliko bi stvarno postojala iskrena volja da se djeluje u interesu društva, ovako radikalne promjene u samom jezgru grada u morale bi biti predmet Javnog urbanističko-arhitektonskog konkursa, koji bi uključio stručnjake i mišljenje građana, i mogao bi biti korak ka pronalaženju održivih i estetski prihvatljivih rješenja za urbanistički razvoj grada.

U konačnici, očuvanje identiteta, zelenih površina i kulturne baštine Doboja treba da bude prioritet nad kratkoročnim interesima pojedinaca ili korporacija. Samo na taj način grad može zadržati svoju autentičnost i biti ponos građana koji u njemu žive.“