U Šamcu je sinoć otvoren festival „Milica“, posvećen pionirki srpske kostimografije Milici Babić, rođenoj š
amčanki i supruzi srpskog nobelovca Ive Andrića.

Predsjednik Skupštine opštine Šamac Simo Varadinović je otvorio festival i istakao da ova manifestacija ima veliki značaj, prvenstveno u „oživljavanju“ lika i djela Milice Babić, te se zahvalio svima koji su pomogli da se ova manifestacija organizuje.

„Ovo je nastavak manifestacija koje opština Šamac zajedno sa Centrom za kulturu priređuje u susret Danu opštine i svečanoj sjednici Skupštine opštine koja će biti održana 15. aprila“, rekao je Varadinović.

Pomoćnik ministra prosvjete i kulture Republike Srpske Tanja Đaković rekla je da je resorno ministarstvo od samog početka prepoznalo važnost održavanja jednog ovakvog festivala i pružilo mu značajnu podršku.

„Ministarstvo prosvjete i kulture ove godine planira realizaciju velikog projekta u čijem će fokusu biti naši veliki umjetnici i znamenite ličnosti koje su obilježile određene epohe. Dio tog velikog projekta biće realizovan u saradnji sa Centrom za kulturu Šamac, a odnosi se na opremanje spomen-sobe u čast Milice Babić Andrić“, naglasila je Đakovićeva.

Direktor šamačkog Centra za kulturu Milanka Blagojević rekla je novinarima da je ova ustanova godinu dana radila na popularizaciji ličnosti Babićeve, koja je rođena u Šamcu i bila prvi školovani kostimograf u Beogradu, gdje je 30 godina provela u Narodnom pozorištu.

„Centar za kulturu planira da i dalje radi na popularizaciji lika Milice Babić Andrić i nadamo se da će ovaj festival postati tradicionalan. Ona je nekako upamćena kao supruga našeg nobelovca Ive Andrića, ali mi želimo da stavimo akcenat na njen rad u oblasti kostimografije“, istakla je Blagojevićeva.

Ona je podsjetila da je Milica Babić radila ne samo u Narodnom pozorištu u Beogradu, već je sarađivala i sa pozorištima iz Zagreba, Sarajeva, Banjaluke, a obrazovanje sticala u Evropi.

Monograf Nikša Nezirović istakao da je Milica Babić Andrić (Šamac, 2. septembar 1909 – Herceg Novi, 24. mart 1968.) bila prvi školovani srpski kostimograf i univerzitetski profesor i ostala upamćena kao žena koju je Ivo Andrić čekao preko dvadeset godina i s kojom se konačno i vjenčao 1958. godine.

“U braku sa diplomatom Nenadom Jovanovićem bila je od 1932. do 1957. godine. Rođena je u trgovačkoj porodici kao kćerka Stevana i Zorke Babić, rođene Pisarević. Školovala se u Beču 1925 – 1929. godine na Školi za primjenjenu umjetnost. Praksu je završila u Parizu, u fabrici tkanina „Rođe” (franc. Rodié). Od 1. februara 1931. godine postavljena je za činovnika pripravnika Ministarstva prosvjete i imenovana za slikara kostimografa Narodnog pozorišta u Beogradu. Ulazi u grupu slikara u kojoj su se nalazili Ananije Verbicki, Stanislav Beložanski i Ivan Lučev, na čelu sa Jovanom Bijelićem.

Godine 1934. preuzima još jedan posao koji se u našim prilikama mora smatrati pionirskim. U novoosnovanoj Glumačkoj školi Narodnog pozorišta u Beogradu Milica Babić postaje prvi predavač za predmet Istorija kostima i perike koji obuhvata raspon od antike do druge polovine 19. vijeka, uključujući predmete Nacionalna nošnja i Moderna stilizacija kostima”, kaže Nezirović.

On je dodao da je u Narodnom pozorištu Beograd bila zaposlena do 1964. godine i za to vrijeme opremila je oko tri stotine pozorišnih predstava, opera i baleta.

“Za rad na polju kostimografije dobila je Orden rada sa zlatnim vencem (1949), Sterijinu nagradu za kostim (1956) i plaketu grada Beograda (1964). Nagradu Sterijinog pozorja za kostim primila je za predstavu Kir Janja u izvedbi Zagrebačkog dramskog kazališta i ona je naš prvi kostimograf koji je primio ovu nagradu.

Sarađivala je sa pozorištima u Novom Sadu, Nišu, Šapcu, Zagrebu, Sarajevu, Banjaluci, Dubrovniku, Skoplju i Ljubljani.

Kostimima je opremila nekoliko domaćih filmova. Sahranjena je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu”, kaže Nezirović.

Nikša Nezirović, monograf, u svoju monografiju o gradu Šamcu uključio je i „Skice iz života Milice Babić Andrić.