DERVENTA: Klub istoričara „Posavina“ se oglasio povodom nedavnog gostovanja Semira Osmanagića
Klub istoričara „Posavina“ se oglasio povodom nedavnog gostovanja Semira Osmanagića u derventskom Centru za kulturu izrazivši stav da se ustupanjem prostora od strane javnih kulturnih institucija narušava ugled same institucije, kao i nauke.
Klub ističe da je nauka svoj sud donijela kada je riječ o tzv. „bosanskim piramidama“. Podsjećaju da su geološka istraživanja „bosanskih piramida“ izvršena 2005. i 2006. godine upravo na zahtev fondacije Arheološki park „Bosanska piramida Sunca“ Semira-Sema Osmanagića.
– Nakon toga je podnijet zvanični izvještaj u kojem se kaže da je riječ o klasičnim sedimentima koji se karakterišu slojevitom teksturom koji su taloženi u okviru Zeničko-sarajevskog bazena tokom mlađeg miocenate i da je današnja morfologija Visočice posljedica djelovanja prirodnih endodinamičkih i egzondinamičkih procesa u postmiocenskom perioidu. Drugim riječima, nikakva ljudska ruka i nikakve „piramide“ nisu sazidane kod Visokog. Slična pojava nalazi se i u Srbiji u mjestu Rtanj, stoji u saopštenju KI „Posavina“.
Osmanagićevo spektakularno otkriće „najveće tajne u istoriji čovječanstva”, koje je posljednjih godina privlačilo desetine hiljada turista koji su svojim očima željeli da se uvjere u pronalazak novog svjetskog čuda, potpuno je raskrinkano u polučasovnoj reportaži koju su za potrebe jedne televizijske kuće u Visokom napravila dvojica naučnika iz Engleske.
– Oni su puna četiri dana istraživali Osmanagićeve „iskopine” na brdu Visočica gdje su, navodno, drevni graditelji napravili najmonumentalniji spomenik u ljudskoj istoriji. Geolog Dugal Džeram i arheolog Henri Čepmen zaključili su na kraju da u Visokom ne postoji ni “p” od piramida. Ugledni profesori Britanskog kraljevskog instituta optužili su Osmanagića za izazivanje opšte opasnosti jer je, kako su naveli, svojom nestručnošću i amaterizmom ozbiljno ugrozio živote volontera koji svakodnevno kopaju tunele u potrazi za „drevnim artefaktima”, navode.
Pored domaćih naučnika, svoj sud je donio i dr Zahi Havas, arheolog, egiptolog i bivši generalni sekretar Visokog savjeta za starine Egipta, navodeći u izvještaju „da osim spoljašnjeg izgleda, ovo brdo nema nikakve sličnosti sa piramidama u Egiptu“, navode iz ovog udruženja.
– O političkoj pozadini je govorio i naučnik Danijel Džino, koji se u svom tekstu bavio i bosanskim piramidama. Riječ je o „otkriću” Semira Osmanagića, bošnjačkog arheologa amatera koji je živeo u SAD, kako ga naziva Džino. Osmanagić je sredinom prošle decenije iznio tvrdnju da je brdo Visočica, zajedno s okolnim brdima oko mjesta Visoko u centralnoj Bosni, zapravo kompleks piramida star 27.000 godina. Iako su i lokalni i strani stručnjaci to odbacili, Osmanagić je do danas nastavio rad na „iskopavanju piramida”, osnivanjem Fondacije „Bosanska piramida Sunca”. Inače, na sajtu fondacije se, između ostalog, može pročitati da je dr Semir Osmanagić svakako najproduktivniji svjetski predavač u oblasti arheologije i istorije. Džino upozorava, međutim, da efekat ovakvih pseudoarheoloških poduhvata ne treba smetnuti s uma jer je istraživanje među „bošnjačkim“ srednjoškolcima u Mostaru pokazalo da 88 odsto njih prihvata „bosanske piramide” kao činjenicu, navode istoričari u svom saopštenju.
Nakon iznošenja u javnost Osmanagićevih ideja i dobijanja značajnih sredstava vlasti Federacije BiH, stručna javnost se oglasila sa jasnom porukom – da ovako proizvoljnim i pristrasnim tumačenjima nema mjesta u nauci.
– S tim u vezi, Evropsko udruženje arheologa potpisalo je deklaraciju u kojoj se između ostalog ističe da je ideja o bosanskim piramidama okrutna obmana neupućene javnosti. Fenomenom „bosanskih piramida” u svojoj doktorskoj disertaciji pozabavila se i arheol Tera Pruit, koja je došla do saznanja da na „piramidi Sunca” nema arheoloških ostataka i oruđa koji ukazuju da su pomenutu formaciju gradili ljudi, niti da ima tragova naselja u kojima bi oni živjeli, ističu iz KI „Posavina“.
Ruska akademija na koju se često pozivaju pseudonaučnici ili Petrovska akademije nauka i umjetnosti (PANI) iz Sankt Peterburga je privatna organizacija, nešto poput udruženja građana.
– Da biste stekli jasnu sliku o tome o kakvoj ”akademiji” je riječ, dovoljno je pogledati kriterijume za prijem i sticanje zvanja akademika. Ključni kriterijum je sadržan u sljedećoj rečenici: ”Izdavanje PANI sertifikata i diplome vrši se nakon plaćanja članarine”. Na njihovoj internet prezentaciji dati su i obrasci uplatnica koji mogu da se preuzmu. Dakle, vrlo je prosto – uplatite traženu sumu i već ste akademik, a osim zvanja akademika u PANI možete steći i zvanje profesora, navode u ovom udruženju istoričara.
Ukratko rečeno, osnovna karakteristika pseudoarheologije je simplifikacija objašnjenja i zanemarivanje originalnog konteksta.
– Pseudonauku prati dogmatsko, umjesto kritičkog mišljenja, gubljenje potrebe za racionalnom potragom za znanjem, selektivni tehnološki fetišizam, opsesija megalomanskim (obično neizvodljivim) poduhvatima i mistikom, vjera u predeterminisanost i fatalizam, slaba empirijska osnova nauke i populizam. Odnosno, pseudoarheologija nije samo problem nauke po sebi, već i društva u cjelini, kako navodi Monika Milosavljevićeva u članku Zloupotreba prirodnih nauka u (pseudo)arheologiji, zaključuju u Klubu istoričara „Posavina“.
IZVOR: Derventa Cafe
About Post Author
