SINOVI SRPSKE: Sjećanje na 1. gardijsku motorizovanu brigadu Glavnog štaba Vojske Republike Srpske

Antička Grčka je imala Spartu i Spartance.

Republika Srpska je imala svoju vojsku, imala je i 1. gardijsku motorizovanu brigadu Glavnog štaba Vojske Republike Srpske i svoje mlade gardiste, čija je vještina, hrabrost, odvažnosti i junaštvo ravno Spartancima.

Dana, 01.10.2022. godine, navršava se 28 godina od velike bitke na planini Bjelašnici, bitke koja je ravna bitci kod Termopila, u kojoj se odred od 300 Spartanaca suprostavio golemoj perzijskoj vojsci. Toga dana, 01.10.1994. godine, borbena grupa gardijske brigade jačine oko 600 gardista, na planini Bjelašnici gdje je držala borbene položaje, suprostavila se velikoj sili tzv. Armije BiH. Naime, muslimanske snage su planirale izvesti odlučujuću veliku ofanzivu na položaje Vojske Republike Srpske na platou planine Bjelašnice, ovladati Bjelašnicom, Trnovom, prevojem Rogoj i spojiti se sa svojim snagama u enklavi Goražde. Ovim bi bio presječen put za Srpsku Hercegovinu i teritorija Republike Srpske bi bila podijeljena na dva dijela. Za ovu ofanzivu, muslimani su, prema procjenama, spremili silu od oko 15000 do zuba naoružanih vojnika sa svim sredstvima borbene i logističke podrške.

U ranim jutarnjim časovima, 01.10.1994. godine krenuli su veliki napadi na položaje koje je držala borbena grupa gardijske brigade. Muslimani su sve dobro isplanirali, samo nisu predvijeli da ispred njih, Srpske položaje i teritoriju brane mladi gardisti. Otpočele su borbe na život i smrt, borbe Davida protiv Golijata. Nastao je pakao. O kakvoj žestini borbi i o kakvim razmjerama napada muslimanskih snaga se radilo govori i činjenica da je samo u prvim jutarnjim časovima borbi već bilo ranjeno 39 gardista. U tim borbama, gardisti su i izgubili neke položaje i povukli su se na rezervne položaje, ali ni jednog trenutka nisu ustuknuli jer su bili svjesni činjenice koje bi bile posledice eventualnog uspjeha neprijatelja. Upravo zbog te činjenice svi su se zavjetovali svojoj gardijskoj zastavi i svom amblemu koji su nosili na rukavu da neće ustuknuti i da će odbraniti teritoriju. Trpeći velike gubitke, branili su Srpsku zemlju, branili su gardijsku čast i gardijski ponos. Već oko podneva gardisti su slomili napad i muslimani su uvidjeli da nemaju nikakvih izgleda u ostvarivanju svoje zamisli jer su im gardisti nanijeli velike gubitke u ljudstvu. Gardisti, svi do jednog su se odlučno suprostavili neprijetelju žrtvujući svoje mlade živote, pokazali su izuzetnu hrabrost, borbenu efikasnost, taktičku mudrost i zaustavili su ofanzivu. Tada je gardistima iskazan ponos na viteškom držanju tokom borbi i postali su primjer mnogim jedinicama Vojske Republike Srpske. Jedna od odlika gardijske brigade je ta što se popunjavala mladim vojnicima po eksteritorijalnom principu iz svih krajeva Republike Srpske, pa su gardisti uvijek govorili da nisu ničiji misleći na matične opštine iz kojih su došli, već da su samo „Sinovi Srpske“.

Na žalost, i među mladim gardistima je bilo gubitaka. Čuvajući i braneći Republiku Srpsku i srpski narod, na braniku otadžbine, na vječnoj straži na planini Bjelašnici, od njenog Šiljka, preko Hojte, Šljemena, Mlakve, pa sve do Mesnica, ostalo je 15 gardista: Arežina Dimitrija iz Mrkonjić Grada, Arsić Dragoljub iz Drvara, Bjelaković Željko iz Šekovića, Ćorić Goran iz Grahova, Dobrinjac Jovica iz Gradiške, Gavrilović Vladislav iz Bijeljine, Jelić Tomo iz Rudog, Jerković Igor iz Mrkonjić Grada, Kostić Mirko iz Šekovića, Milosavljević Dragoljub iz Višegrada, Nedinić Dragan iz Dervente, Nježić Bojan iz Laktaša, Stančić Goran iz Čelinca, Stanojević Saša iz Doboja i Trifković Boris iz Dervente.

Danas, 28 godina posle, više ne postoji Vojska Republike Srpske a ni njena herojska i junačka 1. gardijska motorizovana brigada. Danas postoji Udruženje gardista 1. gardijske motorizovane brigade, udruženje koje baštini tradiciju ove slavne jedinice i evocira njene uspomene. Jedan od primarnih ciljeva udruženja, je i obilazak grobova poginule braće gardista, i obilazak njihovih porodica. Tako i sada, preživjela braća gardisti su se organzovali i obišli vječne kuće od 15 poginulih heroja koji su se svojim mladim životima suprostavili neprijatelju i koji su svoje živote ugradili u temelje Republike Srpske, čuvajući vječnu stražu na platou planine Bjelašnice.

Neka je vječni pomen, slava i hvala mladim gardistima.

Glas Regije

About Post Author