Petrovdan krije tajne i rituale koji ga potpuno izdvajaju od svih drugih praznika. Većina ovaj dan vezuje za završetak posta i narodne vašare, ali malo ko zna da je Petrovdan u tradiciji upisan kao kosmička prekretnica i dan kada „priroda počinje da misli na jesen“.

Iako se zove Petrovdan, crkva na ovaj dan ravnopravno slavi dvojicu potpuno različitih ljudi i to Svetog Petra i Svetog Pavla.

Petrovdanski (petrovski) post je jedini post čija dužina direktno zavisi od datuma Vaskrsa. Zbog toga se smatra jednim od “pokretnih” postova. Može trajati od svega osam dana pa sve do šest sedmica, ali se uvijek završava tačno na Petrovdan.

Za razliku od zimskih svetaca, Sveti Petar je u narodnim vjerovanjima neka vrsta kosmičkog čuvara. Hristos mu je povjerio “ključeve Carstva nebeskog”, pa je u hrišćanskoj ikonografiji gotovo uvijek prikazan sa ključevima u rukama, zbog čega ga narod smatra čuvarem nebeskih vrata. Takođe, vjerovalo se da on bukvalno čuva stub na kome počivaju Zemlja i Mliječni put (u narodu poznat kao Nebeska slama).

Govorilo se nekada da na ovaj dan „sunce mijenja hod“ i da Petrovdan dijeli godinu na dva dijela. U narodu postoji izreka: „Poslije Petrovdana ni sunce nije isto.“ Ona simbolično označava kraj bezbrižnog dijela ljeta i početak perioda kada se privode kraju veliki poljoprivredni poslovi.

Dani se polako skraćuju, zbog čega se govorilo: „Do Petrovdana ne znaš šta je ljeto, a od Petrovdana ne znaš šta je zima.“

Petrovdan je bio važniji za zemljoradnike nego mnogi drugi crveni praznici. Nekada se po njemu procjenjivalo kakva će biti godina. Ovo je bio i jedan od najvećih vašarskih dana u godini. Mnoga sela upravo su za Petrovdan organizovala najveće godišnje vašare i narodne zborove. To je bila jedinstvena prilika da se, uz narodno veselje, ugovaraju trgovina, zajednički poslovi, ali i ženidbe.

(IZVOR: Srpskainfo)